Viaxe a Poznań e Toruń
empezamos por fai dous fins de semana, organizaronnos unha visita a Poznań e Toruń, na primeira cidade xa estivera e non vin nada q non vira da outra vez, so q entramos nunha igrexa (da outra vez pasara de entrar

(diante da opera de Poznań)
Depois collelo bus (so para nos) e a Toruń, e a cidade de Copernico, e patrimonia da humanidade da UNESCO, encantoume, das cidades q mais me gustou de polonia (ata agora) non ten nada realmente espectacular pero esta moi ben en xeral, co wisła (vistula, polo q dimos unha volta en barco) as murrallas, avenidas peatonales… pero sen duda o mellor da viaxe foi o moito q nos rimos. Sen duda, a gran historia foi protagonizada por un chino/coreano (e non eu) q se apuntou a viaxe pero ninguen o cońecia, tras un dia xa chegaramos a conclusion de q era algo rarito (vińera so coa roupa q levaba posta e iso q a viaxe era de dous dias, unhas veces dicia q era chino, outra q era coreano, q o nome q tińamos del non era o verdadeiro por q tiverao q cambiar para poder sair de inglaterra por q o perseguia a mafia…) o sabado pola noite dixo q lle doia a garganta e pediu un taxi (a uns dixolles q ia o hospital, a outros q a unha farmacia) e pola mańa ainda non aparecera, e mandara unha mensaxe dicindo cousas raras (poland is enough enough enough, i’m tired, will miss you…) a organizadora preocupadisima pasou toda a mańa buscandoo (apagara o movil) chamando a policia, hospitais, tamen a universidade (onde ninguen o cońecia de nada) compańias de taxi… ata q un taxista dixo q o deixara nun hotel, conseguiu q os do hotel admitiran q estaba ali e foran comprobar q estaba ben e reservara duas noites!!! a dia de hoxe ainda non sabemos nada del