chinoblog.blog.com

se algo gusta, repites, e como o ano esta algo raro (pero sobre o cambio climatico un primo meu di q… e teńo pasado mais frio alguns invernos en ourense, hai q aproveitar mentres non chega a primavera, alguns erasmus organizamonos unha viaxe a Jelenia Gora, unha pequena cidade cerca de dous sitios nos q xa estiven nos sudetes, con o seu concello no centro da plaza principal, igrexas (con mogollon de xente - era domingo de ramos)… sabado aproveitamos para ir a Karpacz (ver viaxes de trekking) pero esta vez para facer snowboard, eramos todos novatos, o q tińa mais experiencia era eu (era a mińa segunda vez) asi q os outros tiveron q apańarse cos poucos consellos q lles din e para facilitar as cousas, segun compramos as tarxetas para os telesillas pońemonos a seguir a toda a xente, e collimos o telesilla q ia arriba de todo, a pista mais dificil (negra)… no comments foi divertido, un dia ideal, ceo despexado, unha vistas xeniais… cando pecharon os telesillas demos unha volta pola vila antes de collelo bus de volta a Jelenia Gora. De volta o hostal dixeronnos q pechaban as 11, asi q habia q volver antes desa hora, negociamos unha pequena prorroga para ter tempo de ir cear e facer algunha compra. pola mańa alguns erguemonos un pouco mais cedo (en parte polo ruido q facian os nenos polo pasillo ;) para dar unha volta pola cidade e cando volvemos o hostal encontramolo pechado, chamamos os q quedaran durmindo, e estaban dentro (pechados), era a hora da misa por sorte estabamos na planta baixa, asi q so habia q saltar a verxa e entrar pola venta. pola tarde decidimos ir o parque nacional Krakonosze, similar o Xures/Geres, no bus unha rapaza (de instituto) ofreceuse a facer de guia, primeiro levounos a sua casa, estaba soa, pero ainda asi ofreceunos te, e levounos a ver sitios curiosos, pedras, cascadas… 
 

(Wodospad)

antes desta viaxe, durante a semana, fun ver outro ”concerto” o teatro esta vez de STOMP, fixemos unha gyncana pola cidade e tamen empecei a adestar co equipo de rugbi, para acabar felicitar o equipo xuvenil de Ourense q o fin de semana pasado acabou a liga como campeons galegos!

Durante estes dias non paramos, os do curso de polaco organizaronnos unha viaxe, os da ESN unha festa de integracion e unha “Boat Party” e duas viaxes co grupo de trekking, en principio apuntarame en basket e so despois en trekking como segundo deporte, pero como nos fixeron apuntarnos no programa de oprientacion a primeira semana e ata mais tarde non saberia as horas libres q teria, pois coincideme co curso de Catia e non podo ir, e agora xa non o podo cambiar por q non quedan plazas, asi q quedei so con trekking. Nesta universidade todolos alumnos tenhen q facer obligatoriamente 3 semestres de deportes, a alguns notanse q so van por q necesitan os creditos para sacala carreira.
 
No venres anterior empezaron a baixar as temperaturas, de feito, o venres cando ia caminhando cara a universidade empezou a nevar, intenso pero durante pouco tempo. O dia seguinte saimos cedo para coller un tren as 6.30 a Witkow, cerca da fronteira con a republica checa, o sitio tampoco era nada de especial, unha vila perdida no medio da nada, estivemos caminhando todo o dia polo monte, e bastante parecido co galego, salvo q estaba todo nevado e ainda estamos a mediados de outubro, aproveitamos para falar un pouco con polacos… a organizacion non e moi boa, mandannos un email uns dias antes dicindonos q tren temos q coller, e o punto de quedada e na estacion de detino por q case todos van en coche, uns q foron en tren xa ian bebendo cervexa. O acabar deixaronnos nunha estacion distinta a q chegamos cun yonki pesado (tranquila mama, era inofensivo, so algo pesado).
 
Chegamos xa algo tarde a Wroclaw, pero a tempo de ver como Surafrica ganhaba a final do mundial, vinna en aleman polo canal DSF gracias a q os alemans vinheron perfectamente equipados con coche, tele, parabolica…., despois fun a festa de intregacion e sair por Wroclaw onde me encontrei con bastantes ingleses
 
O martes tamen tivmos q madrugar para collelo bus da excursion do curso de polaco. En clase dixeronnos q iamos a unhas montanhas e a un Aquapark, asi q todos levamos o banhador na mochila. Despois dalgun tempo de viaxe chegamos a Wambierzyce, enton o conductor apagou o bus e abriu as portas para q todos disfrutasemos do frio, tivemos q esperar ata q chegar un segundo autobus e enton visitamos unha igrexa q e un sitio de peregrinaxe importante por estes lados, a vila parecia moi enfocada a relixion, habia moitas estatuas relixiosas por todos lados, sentiamonos algo estafados, ninguen nos falara de ningunha igrexa e nos queriamos o spa. Despois desta visita, volvimonos meter no bus e levaronnos a un parque nacional (Park Narodowy Gor Stolowich) bastante chulo, estivemos por ali de paseo, subindo por un caminho estreito de escaleiras de pedras e madeira (Szczeliniec Wielki). O chegar arriba non pudimos aproveitar as vistas por culpa da nevoa asi q empezamos unha gran batalla de neve, q se prolongou por toda a baixada, unha pequena III guerra mundial. O chegar abaixo todos o bus e para casa. Do spa nin rastro.
 
O venres a ESN organizounos un paseo en barco polo rio Odra para ver Wroclaw desde outra perpectiva, o paseo empezaba a hora de comer e duraria ata a noite, musica, improvisouse un karaoke (buscar en youtube) e bo ambiente, o baixar decidin volver a resi para durmir algo q unhas horas mais tarde marchaba a segunda viaxe de trekking.
 
As 4.30 erguinme para ir collelo tren, os dous vascos q tamen estan en trekking decidiron non vir (non vou comentalas razons asi q marchei eu so. A organizacion era a mesma, coller un tren a Jelenia Gora, para encontrarme ali co monitor (coa muller e un nenos duns 3 anos), e unha vez ali coller un bus a Karpacz/Bialy Jar onde empezariamos a caminhar, a noite pasariamola no “Dom Slaski”, cerca do Sniezka, o punto mais alto dos Sudetes con 1602 metros. Despois de caminhar durante unhas horas, chegamos o Dom Slaski, practicamente non falara con ninguen (en parte por q a actividade non deixa moito espacio nos pulmons para falar) e os polacos so falaban en polaco e non se preocupaban se eu entendia algo ou non (por suposto q non!), pero unha vez no refugio empezaron esa costumbre tan de aqui de beber (cervexa e vodka) e soltaselles a lingua e estiven falando con eles ata a 1, con algunha q outra situacion curiosa (das q so falo se mandades emails privados so adianto q envolveu a muller do monitor (borracha como unha cuba) e os camareiros e o dono do refugio outra curiosidade e q so habia duas duchas con auga quente das 6 as 9 da noite, pero non habia ningun tipo de colas (os polacos e a hixiene…xa falarei dos meus companheiros de piso) O dia seguinte erguinme pasadas as 8, como combinaramos, para almorzar (pedir un chocolate quente por aqui e pedir auga con chocolate) e so despois dixeronme q falaran entre eles (en polaco) e quedaran en erguerse unha hora mais tarde, asi q aproveitei para durmir esa hora, caminhar un pouco mais e para casa. Os polacos cos q durmin ofreceronse a traerme en coche (o primeiro q monto dende aquel taxi do aeroporto). Os vascos no saben a viaxe q se perderon, un destino interesante para quen lle guste a montanha ou facer ski. Pareceume curioso a cantidade de xente q caminha pola montanha cunha cervexa ou botella de vodka na man…